Reekalveren
Reekalveren worden geboren in de periode half april tot eind juni, maar de geboortepiek ligt in de maand mei. Het moederdier en haar kalfjes zijn niet de hele dag bij elkaar, maar moeder houdt vanaf enige afstand haar kroost wel in de gaten. Meestal zal het groeiproces van het kalfje probleemloos verlopen, maar er kan ook veel misgaan. Het moederdier, de reegeit, kan sterven, meestal als verkeersslachtoffer en dan blijven de kalveren zonder verzorging en leiding achter. Loslopende honden kunnen het bos ingaan en al snuffelend de dieren verstoren en daarbij een kalfje tegenkomen. Een ontmoeting tussen een hond en een reekalf loopt voor het reekalf meestal slecht af. Niet zelden worden kalveren hierbij ernstig verwond of gedood. In de maaitijd lopen op veel plaatsen vrijwilligers onder deskundige en ervaren leiding eerst door de te maaien percelen heen, om het dood maaien of verminken van reekalveren te voorkomen. Maar ook dit is specialistisch werk! Als deze zorg NIET aan de percelen, waarin reewild voorkomt, wordt besteed, dan worden jaarlijks vele reekalveren verpulverd in de cyclomaaier! In het dichtbevolkte Nederland, waar de recreant steeds vaker de vrije natuur intrekt, kan het voorkomen dat men plotseling ook in oog met een reekalf staat.
Advies: Bedenk dat het kalf niet verlaten is door de moeder. Raak het kalf nooit aan (na aanraking door de mens, wordt het kalf meestal niet meer door de moeder aangenomen). En laat het kalf met rust!!! Neem het kalf nooit mee, want dan begint voor het dier een vreselijke lijdensweg. Bovendien is het meenemen, het transporteren en het in bezit hebben van deze diersoort strafbaar! Daar moet men een speciale ontheffing voor hebben.